Op zoek naar de Iberische lynx in Extremadura

Het is half vijf in de ochtend als de wekker gaat. Buiten is het nog aardedonker, maar de lichte opwinding zorgt ervoor dat we meteen klaarwakker zijn. Vandaag trekken we samen met Agustín, een bioloog, de Matachel-vallei in, in het zuiden van Extremadura.
Ons doel? De Iberische lynx spotten in Extremadura. Een ontmoeting met een van Europa’s meest bijzondere katachtigen.

Bijna uitgestorven, maar nu terug in Extremadura

Aan het begin van deze eeuw stond de Iberische lynx (Lynx pardinus) nog op de rand van uitsterven. Dankzij jarenlange beschermings- en herstelprogramma’s is het tij spectaculair gekeerd. In 2025 werden in Spanje en Portugal 2.663 Iberische lynxen geteld, een nieuw record. Ook Extremadura speelt een belangrijke rol in het herstel van de soort. In 2024 werden hier 254 Iberische lynxen geteld.
De Matachel-vallei is een prachtig leefgebied voor de lynx. Tussen de mediterrane struiken – maquis – en de uitgestrekte dehesas vindt hij beschutting en voldoende voedsel. Vooral het konijn is belangrijk: de Iberische lynx is voor een groot deel van zijn dieet afhankelijk van deze prooi.

Onze spannende excursie begint

Nog voor zeven uur rijden we het dorpje binnen waar Agustín ons opwacht. Tot onze verbazing zitten de terrasjes al vol met mensen die samen de dag beginnen met koffie en de hitte voor willen zijn. Na een snelle kop koffie gaan we op pad.
Als we de vallei inrijden, hangt er een lichte, frisse dauw over de dehesas: de iconische open landschappen met eeuwenoude kurk- en steeneiken. We installeren ons op een strategisch uitkijkpunt. Daar staat ook een bevlogen Fransman. Hij volgt de Iberische lynx al vier maanden vrijwel onafgebroken en weet alles over het gedrag van deze bijzondere dieren. Met z’n zessen speuren we de vallei af. Een uur verstrijkt.
We voelen ons klein in deze uitgestrekte omgeving, waar achter iedere struik en rots een dier verborgen kan zitten. De zon klimt hoger en de temperatuur loopt snel op. Dan realiseren we ons dat we onze waterflessen zijn vergeten. En precies op dat moment gebeurt het. De Franse expert geeft een teken. Een lynx!

Een moment om nooit te vergeten

We turen in dezelfde richting en na even zoeken zien we hem ook. Traag loopt hij in de richting van de rotsen verderop. Door de monokijker van Agustín kunnen we hem goed volgen. Hij nestelt zich op de rotsen voor een siësta in de warme ochtendzon. Maar dan gebeurt er iets bijzonders.
Uit het niets, zo lijkt het, springt vanuit een lager gelegen gedeelte nog een lynx op de rotsen. De twee dieren zoeken elkaar op en lijken elkaar uitgebreid te begroeten. “Vader en zoon”, zegt de Fransman. En laat mijn zoon nu net dit magische moment hebben vastgelegd via de monokijker.
Een ontmoeting die misschien maar enkele seconden duurt, maar die voor altijd op ons netvlies gebrand staat. Dorstig, warm en vooral ontzettend voldaan keren we terug naar de bewoonde wereld.